19 Haziran

“.. ve gücün yaşamın boyunca sürecektir..” (Yasa’nın Tekrarı 33:25)

Tanrı, Halkına, belirli zamanlardaki ihtiyaçlarına uygun olarak güç sağlayacağına dair vaatte bulunur. Tanrı, bu vaadini ihtiyaç ortaya çıkmadan önce vermez, ancak kriz geldiği zaman, bu krizi karşılayacak olan lütuf da sağlanır.

Belki bir sıkıntı ya da sorun arasından geçmeye çağrıldınız. Eğer böyle bir denemenin ne kadar büyük olduğunu biliyor olsa idiniz, şöyle diyecektiniz: “Buna asla katlanamayacağımı biliyorum.” Ama deneme ile birlikte sizi de başka birilerini de şaşırtacak olan tanrısal desteğin tamamı da gelir.

Sevdiklerimizin ölüm tarafından çağrılacakları zamanın gelmesinden korku duyarak yaşarız. Küçük dünyamızın yıkılacağından ve bizim bununla kesinlikle başa çıkamayacağımızdan eminizdir. Ama hiç de böyle olmaz. Rabbin varlığının bilincinde oluruz ve daha önce hiç bilmediğimiz bir şekildeki güç ile destek alırız.

Çoğumuz kazalarda ve büyük tehlike arz eden durumlarda ölümden sıyrılmışızdır. Normal olarak panik yaşamamız gerekir iken, yüreklerimizin içinden esenlik aktığının farkına varırız. Ve bu durumu sağlayanın bize yardım etmek için gelmiş olan Rab olduğunu anlarız.

Kahramanlıkta bulunarak Mesih’in uğruna yaşamlarını feda etmiş olan kişilerin öykülerini okuduğumuz zaman, Tanrının “şehitlik günleri için şehitlik lütfunu” verdiğinin tekrar taze bir şekilde farkına varırız. Onların sakin cesaretleri, insanın yiğitliğinin çok ötesinde idi. Onların bu kahramanca verdikleri tanıklığın göklerden gelen bir güç ile sağlandığı ortada idi.

Bu durumda bir ihtiyaç ortaya çıkmadan önce kaygı duymanın ülser hastalığından başka bir şey üretmediğinin aşikar olması gerekir. Gerçek şudur ki, Tanrı, lütuf ve güce ihtiyaç duyuluncaya kadar, lütuf ve güç vermez. D.W.Whittle’ın bu konuda söylediklerini okuyalım,

Benim yarın ile hiç bir işim yok,
Bu konu ile Kurtarıcı ilgilenecektir.
Yarının lütfunu ve gücünü bu günden borç alamam.
O zaman neden kaygısını da borç almam gereksin?

Annie Johnson Flint’in akıldan çıkmayan şu satırları her zaman bu konu ile uygunluk gösterir.

Yükler ağırlaşmaya başladığı zaman Tanrı daha çok lütuf verir.
İşler fazlalaştığı zaman Tanrı daha çok güç gönderir.
Eklenen sıkıntıya Tanrı merhametini ekler;
Çoğalan denemelere O’nun çoğalan esenliği eşlik eder.

Dayanma gücümüz tükendiği zaman,
Gücümüz sona ermeden önce, günün yarısı geçmiştir.
Kendi kaynaklarımızın sonuna geldiğimiz zaman,
Babamızın tam sağlayışının başladığı zamandır.